Hoofdkwartier FBI Dallas, Texas - 22u.25
Wat doet die ziekenwagen daar? - Geen idee. Ik trek het even na.
Goedenavond. - Alles kits?
Ik mag niet klagen. Zal ik ook niet. - Is dat 'm?
Misschien is het 'n zonderling. Ik liet u toch maar komen.
Kende hij mijn naam?
Hij vroeg naar de agent van de zaak-Gods Hand. Hij weet iets.
Hij zei niet wat. - Hij praat alleen met u.
Leidt u de zaak-Gods Hand? - Inderdaad. Wesley Doyle.
Dat bent u met uw moeder, hè?
Laat mijn spullen op mijn bureau staan.
Mijn excuses. Ik wacht hier al een hele tijd.
Ik heb al uw onderscheidingen bekeken.
De rest interesseerde me niet.
Goed...
Hoe kan ik u helpen, Mr...? - Meeks. Ik heet Fenton Meeks.
Dit klinkt misschien gek, maar...
Ik weet wie de moordenaar Gods Hand is.
Goed, ik geloof je. Wie is het?
Ik heb nog niets gezegd en u twijfelt al aan mij. Waarom?
In zo'n zaak komt niemand je even vertellen wie de moordenaar is.
De waarheid is soms sterker dan de rede, agent Doyle.
Wie is het dan?
Mijn broer.
Waarom denkt u dat?
Hij heeft me opgebeld... Gisteravond.
Hallo? - Demonen nemen de wereld over.
Adam?
Ik kan ze niet allemaal doden. Ze zijn overal. Ik word gek.
Laten we hierover praten. - Er valt niets te zeggen.
Het is afgelopen. Wat er ook gebeurt,
breng me naar de rozentuin. Je hebt dat beloofd, weet je nog?
Dat is... Luister, Adam. - Je hebt het beloofd.
Meat? - Daar is dit allemaal gebeurd.
Da's op 320 km vanhier, bij Abilene.
Waarom ging je daarheen? - Om Adam te begraven.
Waarom zou je dat doen?
Ik had het hem lang geleden beloofd.
Dit is een waanzinnig verhaal, Mr. Meeks.
Ik zie geen enkel verband met mijn zaak.
Adam is de moordenaar Gods Hand.
Hij is degene die u zoekt.
Zei hij dat voor hij u vroeg hem naar Thurman te brengen?
Dan hebt u dat niet verteld. - Ik ben nog niet klaar.
Is er nog meer? - Veel meer.
Excuseer me even.
Politie van Meat.
Kan ik de sheriff spreken? Ik ben Agent Wesley Doyle van de FBI.
Hij is er niet. Kan ik u helpen?
Ik heb hier ene Fenton Meeks bij me.
Fenton Meeks? Wat doet hij daar?
Kent u hem?
Hij zorgde voor ophef.
Hij stal een ziekenwagen en het lijk van z'n broer.
Klopt mijn verhaal?
Ja, het klopt. - Ben ik dan nu gearresteerd?
Dat zou u moeten zijn.
De sheriff wil het zo laten als u de ziekenwagen terugbrengt.
Niemand wil klacht indienen.
Kleine dorpjes zijn zalig.
Waarom doet u al die moeite om hier te komen bekennen?
Ik ben hier omdat ik niet meer kan leven met wat ik weet.
Wat weet u precies?
Dat is uw moeder, hè? - Ja, inderdaad.
Ik wist het. Jullie hebben dezelfde ogen.
Ga door met uw verhaal.
Waarom denkt u dat uw broer Gods Hand is?
Ik weet het.
Hoe weet u het?
Het begon allemaal in Thurman.
Het was in de zomer van 1979.
Ik voel vreugde, vreugde, vreugde in mijn hart.
Jij moet 'waar' zeggen. - Ik zing dat domme liedje niet.
Je moet niet zingen. Zeg het nou. - Goed. Waar?
Nu niet. Wacht op mijn teken.
Ik voel vreugde, vreugde, vreugde in mijn hart.
Waar? - In mijn hart.
Ik voel vreugde, vreugde, vreugde in mijn hart.
Voorgoed.
Als het de duivel niet bevalt, mag hij op 'n nagel zitten.
Op 'n nagel zitten. Op 'n nagel zitten.
Als 't de duivel niet bevalt, mag hij op 'n nagel zitten. Voorgoed.
Wie is dat meisje dat kotste?
Katie Hagen. Ze is wel een schatje.
Het was wel erg vies. - Zeg dat wel.
De hele vloer onder. En toen de directeur viel...
We woonden achter de rozentuin in Thurman,
in het huis waar vroeger de tuiniers woonden.
Pap had het voor een mooie prijs kunnen kopen.
Door dit voorval werd het even gevaarlijk.
De krokodil kwam plots vrij.
Adam was drie jaar jonger.
Mam stierf in het kraambed.
Ik heb mijn hele leven voor hem gezorgd.
Pap werkte als mecanicien in Jupiter.
Hij kwam thuis rond 17u.30 en dan aten we samen.
Dag, jongens. - Dag, pap.
Het ruikt hier lekker.
Hoe was je dag? - Best.
Aan tafel.
Gun ons er ook wat. - Ik ben dol op erwten.
Da's goed, maar pas op of je verandert nog in een erwt.
Hoe was je wiskundeproef? - Ik had net voldoende.
Ik was ook niet goed in wiskunde. Ik kan niet zonder rekenmachine.
Volgende week is er nog 'n proef en die is nog moeilijker.
Niet zo pessimistisch.
Luister.
Ik zal dit weekend samen met jou je leerstof doornemen, goed?
Fenton, wil je morgen na school naar Meatballs?
We hebben 'm al gezien. - Ik wil 'm nog 's zien.
Nee, we gaan naar The Warriors.
Het is kinderen niet toegelaten. - We glippen binnen.
Tanden gepoetst?
Zeker, Adam?
Okè, ademtest.
Pap, ik heb ze wel gepoetst. - Het was maar 'n grapje.
Ja, Fenton, jij bent te groot voor 'n nachtzoen.
Welterusten. Slaap zacht. - Elfjes houden de wacht.
Ik hou van jullie. - Ik van jou.
Slaapwel, pa.
Slaapwel, Curtis.
Ik wil Meatballs nog 's zien.
Ga maar naar Meatballs. Ik ga naar The Warriors.
Ik zie niet graag alleen films. - Pech gehad.
Alsjeblieft?
Toe nou, ga toch slapen.
Dat was ons gezin, alleen wij drietjes.
Vader en moeder hadden geen familie meer, we waren alleen.
We vonden dat niet erg. We hadden niemand anders nodig.
We waren gelukkig samen. Tot...
Fenton, word wakker.
Adam, sta op. - Wat is er?
Geen paniek. Je moet naar me luisteren.
Jullie moeten goed luisteren. Er is iets gebeurd.
Hij had die nacht een visioen gekregen. Een visioen van God.
Een engel had 'm de waarheid over de wereld verteld.
En waarvoor God ons gezin had voorbestemd.
Het einde van de wereld is nabij. De engel liet het me zien.
Er zijn demonen onder ons. Ze zijn hier voor het laatste gevecht.
Dat wordt op dit ogenblik uitgevochten,
maar niemand weet dat. Alleen wij en anderen zoals wij.
Ik ben bang, pap.
Je hoeft niet bang te zijn.
God heeft ons uitverkoren. Hij zal ons beschermen.
Hij gaf ons een bijzondere taak.
Wij vrezen die demonen niet, wij roeien ze uit.
We gooien ze een voor een van deze wereld.
Daartoe heeft God ons voorbestemd.
Wij zijn Gods handen. - Zijn wij superhelden?
Wij zijn 'n gezin van superhelden die de wereld helpen redden.
Maar, pap, dat houdt geen steek.
Ik weet dat het zo klinkt, maar het is de waarheid.
Welke superkrachten hebben we?
Wij kunnen de demonen zien, andere mensen niet.
God zal ons drie wapens sturen om ze mee uit te roeien.
Magische wapens?
Vast wel.
Wanneer krijgen we ze? - Weldra, zei de engel.
Hij zei alleen dat en dat we dit aan niemand mogen vertellen.
Als we dat wel doen, brengen we hen en onszelf in gevaar.
Fenton, maak je geen zorgen. Het is okè.
Het is veel om te bevatten.
Ik wilde je pas inlichten als ik het zelf snapte,
maar de engel zei dat ik het nu moest doen.
Fenton?
Wat moest ik zeggen of voelen?
Snap je wat ik verteld heb? De dag des oordeels is nabij.
Ik was te overdonderd om het te snappen.
We gaan samen naar de hemel. Jij, ik, Adam... bij mama.
Ik besefte het toen nog niet... - Ze wacht daar op ons.
...maar mijn veilige wereld werd op zijn kop gezet
en er gebeurden duistere dingen. Heel duistere dingen.
We zijn uitverkoren. - Mijn geest kon het niet bevatten.
Adam, Fenton...
Uit de veren, jongens.
Morgen, jochie. Kom op, luilak, we hebben ons verslapen.
Kleed je. Ik moet naar m'n werk. Ik zet jullie onderweg af.
Wat heb jij?
Niets.
Geef me een hap.
Niemand zei er iets over. Het was maar 'n droom, 'n nachtmerrie.
Zoiets geks kon niet waar zijn.
Alles was in orde, zoals tevoren.
Amuseer jullie. En praat met niemand over vannacht.
Nee, pap. Tot ziens.
Noteer deze zin. We gaan hem ontleden.
'Het meisje met de blauwe jurk... '
Ik weigerde het te geloven. - 'Liet... '
De week die volgde, leek ook een droom.
'Haar bruine hond uit. '
Zoals toen pap de magische wapens meebracht naar huis.
Hij reed naar zijn werk toen God hem een teken had gegeven.
Hou vast. Voorzichtig.
Waartoe zouden de handschoenen dienen?
Een lange, lange droom. - Noteer dit in grote letters.
Jongens... Jongens, kijk eens hier.
We hebben ze allemaal.
Het duurt niet lang meer. De engel vertelde me vannacht
dat God ons weldra 'n lijst met de eerste zeven demonen bezorgt.
Dit kon niet waar zijn. Ik moest gewoon afwachten.
Kom 's, Fenton. - Ik doe de afwas.
Dat kan wachten.
Ik wil je spreken.
Ik weet dat je 't moeilijk hebt met wat er gebeurd is. Dat spijt me.
Maar God wil dit en wij moeten Hem gehoorzamen.
Misschien heb je het gedroomd. - Ik heb het niet gedroomd.
Ik zou zoiets niet verzinnen.
Misschien...
Misschien ben je niet goed bij je hoofd.
Het zal gebeuren. Het is waar. Je zal het weldra zien.
Daarover wil ik je spreken.
Ik heb de eerste lijst gekregen.
De engel bezocht 'm op z'n werk.
Pap, dit zijn namen van mensen.
Juist, en ze zullen er ook uitzien als mensen, maar dat zijn ze niet.
De engel zei dit. Als ik hen aanraak,
zal ik hun ware aard zien. Daartoe dienen de handschoenen.
Ik haal ze met de handschoenen aan.
Eenmaal hier trek ik ze uit en onthul ik hun ware aard.
Je zal wel zien. En dan zal je het geloven.
Weet iemand wat dit woord betekent?
De droom was ten einde. Het was allemaal echt.
En ik moest hem tegenhouden.
Ik moest iemand vertellen wat hij beraamde, maar dat kon ik niet.
Ik hield van 'm, ook al was hij gek.
Pap, ik heb ook een lijst.
Waar heb je die gehaald? - Gekregen van God.
Is Trevor die jongen die je pest? - Hij is een demon.
Wees eerlijk, Adam. Je hebt dit lijstje zelf gemaakt.
Nee, God. - Adam...
Kom hier.
Luister, jongen. Je mag zoiets niet zomaar verzinnen.
Wij doden demonen.
Met jouw lijstje zouden we mensen vermoorden.
Dat mogen we niet doen.
Demonen doden is goed, mensen vermoorden is slecht.
Het spijt me, pap. - Dat geeft niet.
Je moet wat geduld hebben.
Wees gerust, God bezorgt je later je eigen lijstje.
Ga nu je huiswerk maken.
Ik kan alleen nog klikken.
Dat was makkelijk gezegd.
Pap zou die avond met ons naar de film gaan.
Maar hij kwam niet naar huis.
Wanneer komt pap naar huis? - Geen idee.
Zou hij een demon doden? - Da's verzonnen.
Nee, het is waar. - Luister.
Dat demonengedoe is niet waar. Pap verzon het allemaal.
Niet waar. - Wel waar.
Net zoals de kerstman.
Weet je nog dat je pap de pakjes onder de boom zag leggen?
Dit is net zo.
Loog ik ooit al tegen jou?
Luister. Pa heeft dit allemaal verzonnen.
Die namen op pa's lijstje zijn echte mensen. Snap je dat?
Maar zou hij dat verzinnen? - Geen idee.
We gaan beter weg.
Bedoel je... weglopen?
Ga je mee? Heel even maar.
Ik wil pap niet verlaten. - Ik ook niet.
Misschien moet het wel. - Waarom?
Pap gaat iemand vermoorden.
Jongen, kom hier.
Je moet me helpen.
Pap? - Kom naar hier, Adam.
Geef me wat licht.
Pap, wie is dat? - Dat is een demon, jongen.
Kom, jongens, geen paniek.
Vooruit. Niet bang zijn.
God had 'm eerder die dag gezegd dat het zover was.
Na z'n werk reed hij naar Jacksonville,
45 minuten ten zuidwesten van Thurman.
Hij was er nog nooit geweest, maar had het meteen gevonden.
God leidde hem.
Cynthia Harbridge? - Ja.
Pa, doe dit alsjeblieft niet. - Fenton...
Ik zou je dit besparen als ik kon.
Maar we zijn Gods dienaars en we moeten Zijn wil vervullen.
Wees niet bang, jongen.
Is dat waar?
Waarom zou ik het verzinnen?
Waar is je vader nu?
Dood.
Ik zou graag naar huis gaan, tenzij u wil dat ik blijf.
Nee...
Ga maar naar huis. - Een leuke avond nog.
Hij vermoordde die vrouw voor je neus.
Zo dacht hij er niet over.
Hij had geen vrouw vermoord, maar een demon gedood.
Als hij haar aanraakte, dacht hij, werden haar zonden zichtbaar.
Pap, nee, alsjeblieft.
Nee, Adam.
Doe het zo.
Het moet zo gedaan worden. De engel was erg precies.
Waarom hier in de rozentuin?
God heeft die uitverkoren, net zoals hij ons uitkoos.
Huil niet om haar, Fenton. Ze was geen mens.
Zag je dat niet toen ik 'r aanraakte?
Ik zag het, pap.
Je hebt haar vermoord.
Ik heb 'r niet vermoord. Ik heb haar gedood. Ze was 'n demon.
Ik wist niet of ik het kon. Ik dacht ook dat ze een vrouw was.
Maar nadat ik haar had aangeraakt,
zag ik alleen maar het kwaad en moest ik het doen.
Jammer dat jij 't ook niet zag. De volgende keer zal je 't wel zien.
Ga je het nogmaals doen?
Dit is nu onze taak, jongen. Je moet dat aanvaarden.
Ik zal het verhinderen.
Nee, hoor. We doen Gods werk. - Ik verraad het.
Als je dat doet, sterft er iemand. De engel zei dat. Snap je dat?
Antwoord, Fenton. Snap je dat?
Je hebt dus niet gepraat.
Ik had het moeten doen, maar ik was bang.
Ik hield van 'm, maar ik was doodsbang van 'm.
Snapt u nu waarom ik weet dat mijn broer de moordenaar is?
Heb je harde bewijzen?
Ik las in de krant
dat maar èèn slachtoffer werd teruggevonden. Klopt dat?
Las je dat in de krant? - Daarom is het nog niet waar.
Het klopt helaas.
Het eerste lijk werd verminkt teruggevonden.
Er lag een briefje bij dat Gods Hand het had genomen.
In de andere gevallen was er alleen 'n briefje.
Hoe weet u dat ze dood zijn? - We weten het niet zeker,
maar in het eerste briefje stond dat we niets meer zouden vinden.
Er stond in dat hij de lijken wilde houden.
Ik heb zo'n vermoeden waar die lijken zijn.
De rozentuin.
Waarom vertelde je me dat niet meteen?
Zou u me geloofd hebben?
Kom.
Pak aan.
Wat is dit?
Doe ze aan of ik doe het wel voor jou.
Kom.
Laat maar.
Ik wil iets weten.
Waarom zocht je me niet eerder op?
U zou nooit naar hier zijn gekomen.
Ik snap niet dat je zoiets zo lang kan verzwijgen.
Ik heb het verdrongen.
Omdat ik dat wilde.
U hebt me nog niet verteld wat die foto van u en uw moeder is.
Mijn moeder werd enkele dagen nadien vermoord.
Afgemaakt door een gek als je vader.
Werd hij gevat?
Nee.
Doet u daarom dit beroep?
Je bent heel goed. Nooit agent willen worden?
Toen ik klein was, ja.
Je hebt het instinct. Agenten moeten 'n goed instinct hebben.
Wil je het me nu vertellen?
Je verzwijgt iets voor me.
Wat verzwijg ik, denkt u?
Blijf praten, misschien vind ik het wel.
Alles in orde, pap?
Alles in orde, jongen. Daar kom ik.
Pap, waarom liet God mij dit overkomen?
Het is Gods schuld niet. - God liet het me doen.
Wat God je laat doen, daar beslis je zelf over.
Je bent geen marionet. - Nee.
God verplicht je dus tot niets. Hij wil dat je zelf beslist.
Na die avond gebeurde er niet veel.
Pa sprak er niet meer over. Adam evenmin.
Er ging 's een maand voorbij. Ik dacht dat het afgelopen was
en dat alles goed kwam.
Daag. - Tot straks.
Dukes of Hazard gezien? Die Daisy Duke is me wat.
Boss Hogg is grappig.
Ik zou alles doen om haar tieten zien.
Je zei... - Zwijg, Adam.
Ga je mee Cory's huis bekladden? - Eerst aan m'n vader vragen.
Ik zal mijn moeder 's laten bellen. Tot straks dan.
Wat is bekladden? - Dat vertel ik je wel 's. Kom.
Kom op.
Nee, ik ga langs de weg.
Pap? - Hierzo.
Wiens busje is dat? - Het onze. Knap, hè?
De moeder van je vriend belde. Vanavond gaat niet.
We moeten morgenvroeg werken.
Pap zei dat iedereen op bepaalde momenten in z'n leven
spoorloos kon verdwijnen.
Op die momenten kon Gods hand je wegnemen.
Volgens pap kon zelfs geen camera ons betrappen.
Als Gods hand waren we onzichtbaar.
En nu, pap?
We wachten. En als hij buitenkomt, doe je wat ik zei.
Fenton?
Ik kan dit niet. - Jij kan nooit iets.
Ik kan het, pap. - Reken maar, kanjer.
Wat als iemand ons ziet? - Nee, hoor.
Het is klaarlichte dag.
Ik heb je gezegd dat God hen zal verblinden.
Daar is hij, jongens.
Kom, Fenton. - Ik kan het niet.
Je kan het wel. Maak voort. Doe wat ik zeg.
Toe nou, Tricksy. Tricksy, kom. Kom hier, Tricksy.
Tricksy, kom. - Wat doe je, jongen?
Mijn hond... Ze zit onder uw auto.
Ik zal 's kijken.
Til zijn benen op.
Til zijn benen op, nu.
Schiet op.
Edward March?
Hij lijkt onschuldig, hè? Dat is hij niet.
Je dacht dat niemand dat wist, hè.
Maar God zag het. - Pap, nee, alsjeblieft.
En je ontkomt niet aan Gods toorn.
Dat je nog steeds niets gezien hebt...
Hij vermoordde kleine kinderen, Fenton. Baby's.
Baby's.
Hij is de moordenaar. We moeten hier weg, Adam.
Hoe bedoel je? - We moeten weglopen.
Ik heb je ervoor gewaarschuwd. - Ik wil niet weglopen.
We moeten. - Waarom?
Luister, Adam. Pap vermoordt mensen.
Nee. Hij is een demonendoder. - Dat zijn leugens, Adam.
Nee. Ik zie het als hij ze aanraakt. - Niet waar.
Pap heeft je gehersenspoeld. Het is èèn leugen.
Hij is 'n moordenaar en jij helpt 'm.
We doen alleen Gods wil. Ik zeg dit tegen pap.
Adam, kom... Adam.
Sta op en kleed je aan.
Maak je broer niet wakker.
Ga zitten.
Je broer heeft me alles verteld.
Ik heb nog nooit iets doodgedaan. - Da's een leugen en je weet het.
Ik heb lang nagedacht en gebeden vannacht.
Ik vroeg de engel om aan jou te verschijnen.
Maar hij verscheen aan mij.
Hij heeft me iets verteld.
Ik wil het niet geloven.
Wat?
Dat doet er niet toe, want jij en ik zullen zijn ongelijk bewijzen.
Je gelooft gewoon niet. Daarom kan je de waarheid niet zien.
Wij zullen daaraan iets doen.
Graaf hier een put.
Ongeveer drie meter diep en 4,5 meter in het vierkant.
Het moet een perfect vierkant zijn.
Wat? - Je hebt me verstaan.
Waarom?
Omdat ik je vader ben en jij me gehoorzaamt, gesnapt?
Gesnapt? - Ja, vader.
Goed dan. Je moet halfweg zijn als ik vanavond thuiskom.
Pap, dat is onmogelijk. - Bid.
Ik begon die put te graven, maar ik bad niet.
Ik weigerde het.
Ik haatte God. Ik verachtte Hem.
Mijn haat hielp me graven, deed me doorzetten.
Pa, God of de engel zijn plannetje zou niet lukken.
Ik wist dat pap fout was en niets zou dat veranderen.
Fenton?
Het spijt me dat ik klikte.
Zei je iets van het weglopen? - Nee.
Ga je dan mee? - Er is geen reden.
Hij is een moordenaar. - Niet waar.
Ik heb gebeden voor jou. Heb jij gebeden?
Nee, en ik bid ook niet. - Pap zei...
Dat laat me koud. Hij kan me deze stomme put laten graven,
maar hij kan me niet laten bidden.
Ga nou maar en laat me met rust.
Ik wil best helpen. - Ik moet je hulp niet.
We hebben nog een schop. - Scheer je weg.
Eikel.
Ik wilde weglopen, ver weglopen,
maar ik kon 'm niet achterlaten, wat pap ook met 'm deed.
Trouwens, ik kon nergens heen.
Heb je het opgegeven? - Nee. Morgen graaf ik verder.
Ik bedoelde het zo niet. Ik wil niet kibbelen met je.
Ik doe dit niet om je te kwetsen. Begrijp dat toch.
Wat scheelt er? - Niets.
Laat me je handen zien. - Niets aan.
Droeg je geen handschoenen? - Ik had ze niet nodig.
Alsjeblieft.
Die verzachten de pijn.
Ik hoef ze niet.
Je bent kwaad op mij, maar pijnig jezelf niet. Neem ze in.
Ik heb nog werkhandschoenen. Trek die voortaan aan.
Nu is het te laat, maar over enkele dagen ben je hersteld.
Ik ben trots op jou. En God is ook trots op jou.
Laat eerst je blaren genezen, dan kan je weer aan de slag, okè?
Welterusten.
Kom, kanjer, naar bed.
Fenton mag opblijven. Alsjeblieft, pap.
Kom.
Poets je tanden. Ik kom zo.
Ik groef verder.
Mijn handen bloedden, maar ik hield niet op.
Ik groef van 's ochtends tot 's avonds, vijf dagen lang.
De zesde dag was die put zo diep als mijn haat voor vader zijn God.
Je hebt het afgemaakt.
Je hebt geen enkele keer gebeden, hè?
Nee.
Toen begonnen we aan de kelder te werken.
Zo noemde pap het, maar ik wist wel beter.
We bouwden een kerker.
We maakten een houten kist in de grond.
Okè, jongens, ginder.
Pap zei dat het bouwsel het zou houden. God zou ervoor zorgen.
Kom hier, help me duwen.
Vooruit, blijf duwen. Duwen, duwen. Hou het in beweging.
Goed gewerkt, jongens. Vooral jij, Fenton.
Ik gehoorzaamde alleen maar.
Proberen we het even uit? - Prima.
De volgende dag bracht hij 'n demon mee.
Kom hier.
Het moet gebeuren. Het is Gods wil.
Doe het zoals ik. Eerst de hals.
Fenton... Fenton, kom terug. Knaap...
Fenton.
Ik had gedacht dat engelen of God me zouden tegenhouden,
maar ik moest het doen. Het moest ophouden.
Hallo? - Alle eenheden nabij Garden...
Dronken bestuurder aan de verkeerde kant van de weg.
Zo meteen terug
Hallo?
Rustig aan, jongen. Beuk mijn deur niet in.
Wat scheelt er?
Wat een waanzinnig verhaal. - Wat doet u?
Je pa bellen. - Nee.
Toch wel. Schaam je, met je verhalen.
Het is waar. Ik kan het u laten zien.
Goed. Kom mee.
Achterin, onder het schuurtje. - Zo is het welletjes.
We maken er een eind aan. - U snapt het niet. Achterin.
Benieuwd wat je pa te zeggen heeft.
Wat is er, sheriff?
Mijn excuses, maar uw zoon heeft een probleem.
Kom binnen.
Ik wilde net naar Lake Thompson vertrekken om te gaan vissen.
Komt hij aanzetten met een wild verhaal.
Het is een heel verhaal. - Het is de waarheid.
Ik word gek als ik bedenk dat al uw collega's het hoorden.
Maak u maar geen zorgen. Ik was alleen.
Ik geloof er geen zier van.
Ik vraag me wel af waarom hij zoiets zou verzinnen.
Geen idee waarom hij het verzon.
Hij wilde zich vast wreken omdat ik hem gestraft had.
Heb je dat ook verteld? - Hij liegt.
Ga gewoon naar het schuurtje.
Ik weet me geen raad met hem.
Da's de puberteit. Ze hebben geen respect meer voor je.
Mijn zoon en ik overleefden het. U ook wel.
Ga naar het schuurtje of de rozentuin. Ik toon u de graven.
Jongen, je hebt genoeg onzin uitgekraamd.
Alstublieft, ik kan het u laten zien.
We kunnen 's naar het schuurtje gaan om hem te kalmeren.
Wat moet gebeuren, moet gebeuren.
Wat jij, jongen?
Moet het gebeuren?
Ziet u wel?
Het is een stormkelder.
Ga maar 's kijken. Kijk wel uit op de trap.
Ik zie niets.
Hij was hier.
Jongen, besef je hoeveel herrie dit je kan bezorgen?
Hij heeft 'm verplaatst. Hij was hier.
Adam... Adam heeft 'm verborgen.
Ik heb genoeg gezien.
Ik kan u de graven aanwijzen.
Alstublieft... U moet me geloven.
Moge God u verwelkomen.
En u opnemen.
Ik had nog nooit iemand vermoord.
Ik zag je al meermaals moorden.
Dat waren demonen. Dit was een mens. Waarom snap je dat niet?
Je moest 'm niet doden. - En onze missie?
Er is geen missie.
Die man is dood door jouw schuld. Zie je 'm? Kijk 'm aan.
Dood omdat jij niet gelooft.
Snap je wat je me liet doen? Moorden.
Ik liet je niets doen. Je deed het zelf. Je bent gek.
Pap, nee... Pap, niet doen.
Rustig maar, pap. Huil niet.
Wacht, Fenton.
Ga naar binnen. Ik kom je zo instoppen.
Ga maar, niet bang zijn.
Kom in het schuurtje.
Kom binnen en sluit de deur.
Ben je bang?
Waarvan? - Van jou.
Alleen demonen moeten bang zijn van mij.
Jij bent geen demon, hè?
De engel zei van wel.
Dat kan ik niet geloven. Dat geloof ik ook niet.
Je bent mijn zoon. Je bent me dierbaarder dan mijn leven.
Weet je wat er zo grappig is?
Ik ben bang van jou.
Vooruit.
Pap... - Ga naar beneden.
Ik wil dit niet, maar het moet. Ik moest iemand vermoorden.
Dat mag niet meer gebeuren. - Ik zal zwijgen.
Ik kan je niet vertrouwen. Kon ik dat maar.
Vooruit. - Pap... Het spijt me.
Het spijt me ook, Fenton, maar dit moet gebeuren.
Ga naar beneden of ik help je naar beneden.
Pap... - Vooruit.
Pap, alsjeblieft... Pap, nee, alsjeblieft.
Alsjeblieft... Nee, pap.
Je blijft hier tot je de waarheid ziet.
Pap, nee... Alsjeblieft. - Bid tot God, Fenton.
Bid om een visioen. Alleen Hij kan je nog helpen.
Alsjeblieft, doe dit niet, pap.
Alsjeblieft... Ik ben het, Fenton. Alsjeblieft, doe dit niet.
Ik ben het. Ik ben geen demon. Alsjeblieft.
Alsjeblieft... Ik ben het.
Alsjeblieft...
Alsjeblieft... Alsjeblieft... Alsjeblieft, doe dit niet.
Nee... Nee, nee. Alsjeblieft, pap...
Fenton?
Fenton, gaat het?
Adam?
Adam, ben jij dat?
Adam... Adam, je moet me hieruit halen.
Dat mag ik niet.
Ik heb honger en ik moet naar het toilet.
Ik mag je geen eten geven.
Ik heb wat water voor je. Je krijgt èèn kop per dag van pap,
maar ik probeer meer te brengen.
Adam, hij gaat me vermoorden. Je moet me bevrijden.
Dat mag ik niet doen. Hou je mond voor dit gaatje.
Klaar?
Daar komt het.
Wil je nog wat of hou ik het voor later?
Nog wat. Nog wat.
Je moet me bevrijden, Adam.
Pap zegt dat het hooguit een week duurt.
Je moet alleen Gods wil doen.
Een week? Zo lang hou ik het niet uit.
Ik zal voor je bidden.
Adam? Adam?
Dagen verstreken.
Ik hield ze bij door het licht dat binnenviel
en Adams bezoeken met het water.
Ik sliep alleen als ik flauwviel.
En je vader? Kwam hij niet minstens 's naar je kijken?
Op de zevende dag.
Heeft God al met je gepraat?
God bestaat niet.
Daarna telde ik de dagen niet meer. Het leek weken te duren.
Op de duur was ik volkomen krankzinnig.
Ik zag een god.
Eindelijk kreeg ik een visioen.
Toen snapte ik mijn lot, net zoals pap gezegd had.
Pap, Fenton antwoordt niet.
Fenton?
Fenton...
Toe dan. Kom op, jongen.
Geef me dat water.
Rustig maar. Rustig... Rustig.
Rustig maar, jochie. Alsjeblieft, vriendje.
Pap?
Ik heb God gezien.
Neem een slokje.
Rustig. Eet niet te snel of je wordt ziek.
Heeft God je verteld over de demonen?
Het spijt me dat ik aan je twijfelde, pap.
Het spijt mij ook, zoon.
Hoe zag God eruit? - Da's moeilijk te omschrijven.
Was hij groot? - Adam...
Laat je broer rustig eten. Zoiets kan hij niet uitleggen.
Ik wil het weten. - Misschien moet je bidden.
Ik zie alleen demonen en hij mag God zien.
Inderdaad. En kijk hoe hij daarvoor geleden heeft.
Maar dat is nu voorbij.
Dit is een nieuwe dag, hè, Fenton?
Gaan we nu de demon doden?
Binnenkort, als Fenton er klaar voor is.
Een week later was ik klaar.
Mijn eerste demon werd Brad White uit Dallas.
Daar is het. - Ik zie het.
Ben je hier echt klaar voor? - Ja, vader.
Voor jou. Je zal ze nodig hebben nu God tot je sprak.
Daar gaan we. - Ik wil ook meegaan.
Deze keer niet, Adam. Blijf hier en hou je ogen open.
Jouw tijd komt ook nog wel.
Kom.
Sorry dat ik u stoor, maar we hebben een lekke band.
Hebt u een wiel voor ons? We lieten het onze thuis.
Waarom die handschoenen? - Om het wiel te verwisselen.
Geen vuile handen, hè. - Brad, wie is daar?
Moei je met je eigen zaken, teef.
Verdomde vrouwen...
Ja, ik heb wel een wiel voor jullie.
In de tuin. - Geweldig.
Daarzo.
Even kijken...
Hebbes.
Til z'n benen op.
Brad White?
Weet je, Fenton...?
Op dit moment wacht ik sinds dit alles begon.
Ik ben klaar om mijn lot te vervullen.
Ik ben trots op je, jongen.
Loop neuken.
Rotzak.
Wat moet je van mij? Krijg de tering.
Vernietig hem.
Pap...
Pap, nee... Nee.
We begroeven 'm in de rozentuin.
Een week later stapten we naar de sheriff.
We vertelden 'm dat pap op een dag niet naar huis was gekomen.
Ze gaven hem op als vermist. Ze vonden niets.
We gingen elk naar een ander weeshuis.
Niemand heeft dus ooit ergens van geweten.
Nee.
Niet tot vandaag.
En Adam, heeft die niet gepraat?
Houden we even op? Ik heb geen zin meer om te praten.
Vertel me wat meer van die belofte aan je broer.
Dat gebeurde later die avond.
Adam?
Als je me ooit doodt, beloof me dat je me dan hier begraaft.
Ik beloof je dat ik je hier zal begraven.
Ik snap het niet.
Hij beloofde je dat hij je hier zou begraven.
Juist. - Als hij jou zou vermoorden.
Nee, niet vermoorden. Vernietigen.
Het houdt geen steek.
Toch wel.
Als de man voor u Adam Meeks is.
Jij hebt dus al die mensen vermoord.
Nee. Ik heb u al gezegd dat ik nog niemand vermoordde.
Fenton was de moordenaar. - Genoeg geluld, de waarheid nu.
U zal het weldra snappen. Laat me u naar Fentons graf leiden.
Blijf staan.
Heel langzaam.
Hier is het.
Dit is de plek.
Er zijn te veel graven. Er zijn maar zes slachtoffers.
Fenton begroef z'n slachtoffers hier niet.
Hij hield ze als trofeeën in zijn kelder.
Hier begraaf ik demonen.
Je broer was toch een demon? - Dat was hij ook.
Daarom kon hij de waarheid niet zien.
Pap wist het, maar kon het niet aanvaarden.
God vroeg pap om zijn zoon te doden,
net zoals Abraham zijn zoon Izaäk moest offeren.
Pap kon het niet.
En God was pap niet zo genadig als Abraham.
Dus droeg hij het werk over aan mij.
Fenton wist dat ik zou komen. Daarom legde hij die briefjes.
Als de moorden het nieuws haalden, zou ik 'm zoeken.
Ik moest wachten tot God 'm op mijn lijstje zette.
Anders was het moord.
De beer is teder.
De wolf is tam.
De leeuw vlijt zich neer naast het lam.
Dat is wat Hij zei.
De wilde beesten...
worden gehoed door een kind.
En ik zal niet meer zijn wie ik nu ben.
En er zal vrede zijn in de vallei...
voor mij, op een dag.
Vrede in de vallei voor mij.
Ik bid tot U, Heer.
Geen droefheid meer, geen zorgen...
geen problemen meer...
Adam? - Er zal vrede zijn...
in de vallei...
voor... mij.
Allemachtig, je gelooft dit echt allemaal.
Ik heb altijd geloofd.
Dat zijn leugens, Adam. - Ik zie het als hij ze aanraakt.
Je bent zo gestoord als wat.
Fenton of Adam of hoe je ook mag heten.
Het kan mij niets schelen.
Het enige wat ik nu moet weten, is dat je 'n vuile moordenaar bent.
En dat je erbij bent.
Misschien wel.
Maar dat brengt je moeder niet terug, hè?
Ze is dood.
En haar moordenaar ontkwam, hè?
Verdomde kloot...
Hoe wist je dat?
Je stond op mijn lijstje.
Je dacht dat niemand het wist, hè?
God wist het. Daarom stuurde hij me.
Ik ben een FBI-agent.
Ze zullen me komen zoeken.
Nee, hoor.
Ze zullen Fenton blijven zoeken.
Jij bent z'n laatste slachtoffer.
Ze hebben je gezien.
Ze zullen weten dat jij het was.
God zal me beschermen.
Juist. Ik wil dat je het nu doet. - Ik kan nu niet. Straks.
Ja, ik was hier zelf. - Weet je het zeker?
Hoe zag hij eruit? - Het is allemaal wazig.
Ik keek hem aan en schudde hem de hand...
Abe, we hebben een probleem. Bekijk dit eens.
Dat is 'm.
Je bent erbij, vriend.
Wat is dit? - Geen idee. Alle tapes zijn zo.
Verdomme.
We trekken de naam na. - Hij is vast vals.
Hij klinkt vals. Fenton Meeks...
Fenton Meeks, dit is de FBI. We vallen binnen.
Vooruit.
Veilig.
lets gezien? - Nee.
Goed dan.
Goeie God...
Hier is niemand.
We vonden deze in de kelder.
Is hij ook daarbeneden?
Hij niet.
Excuseer me.
Ik hoorde u niet. Kan ik u helpen?
Ik ben van de FBI. Kan ik de sheriff spreken?
Zeker. Sheriff...
Wenst u koffie of zo? - Nee, dank u.
Dag, Curtis. - Middag, Becky.
Sheriff? - Ja.
FBI-agent Griffin Hull. Ik heb enkele vragen over uw broer.
Fenton? - Ja, sheriff.
Kom maar mee.
Bedankt dat u me kwam inlichten.
U moest het weten voor het bekend werd gemaakt.
Als ik kan helpen, bel dan gerust. - We hebben alles onder controle.
Maar als u zich iets herinnert of als hij u contacteert...
Goed dan.
U bent een goed man, agent Hull.
Alles in orde, Adam?
Alles is prima, Becky.
Gods wil werd gedaan.
Prijs de Heer.